Bajka o Kołoboku — okrągłym bułeczce, który wyruszył w świat

Pewnego razu dziadek poprosił babcię, żeby upiekła mu bułeczkę. Babcia zebrała resztki mąki, ugniotła ciasto i wytoczyła okrągłą, złocistą bułeczkę zwaną Kołobkiem. Położyła go na oknie, żeby ostygł, ale Kołobok był chytry i ruchliwy — stoczył się z parapetu, wyturlał za drzwi i pomknął przez las przed siebie. Po drodze spotkał zająca, który chciał go zjeść, lecz Kołobok zaśpiewał wesoło: „Jestem Kołobok, okrągły i złoty, uciekłem dziadkowi, uciekłem babci — i tobie też ucieknę!" Zając tylko zamrugał oczami, a bułeczka potoczyła się dalej. Tak samo obyło się z wilkiem i niedźwiedziem — każdemu Kołobok śpiewał tę samą piosenkę i mkną dalej bez strachu. Wreszcie napotkał lisa. Lis pochwalił głos Kołoboka i poprosił, by zaśpiewał jeszcze raz z bliska. Bułeczka podtoczyła się prosto do pyszczka chytrego lisa i w jednej chwili znikła bez śladu. Tak oto duma i nieostrożność zgubić mogą nawet najbardziej zwinnego podróżnika.